Madda, jest różnica między szybkim poddawaniem się a poddaniem się ZANIM się nawet spróbuje. Naprawdę nie przesadzam. Tak, jestem dla niej taką osobą, jestem taką osobą od prawie 1,5 roku tylko, że moje słowa zwykle spływały jak woda. Po pewnym czasie człowiek ma dość, nie ma już siły widząc, że jego słowa nie odnoszą żadnego skutku wtedy coś albo musi się zmienić albo skończyć. Na razie widzę chęć zmiany i to dużo dla mnie znaczy.
Co do psa to kiedy zbliża się do kocich misek jest odganiany, kiedy chodzi po pokoju gdzie są kocie miski le do nich się nie zbliża to dostaje kocie chrupki jako smakołyk w nagrodę. Na razie to działa i jest szansa, że się nauczy.

Vitam

Wrzosiu, a liczysz się z tym, że się jednak nie ułoży? Przecież Paulina to nie jest małe dziecko, ona ma już ukształtowany charakter, przyzwyczajenia, nawyki. I zmienić to będzie diabelnie trudno, chęć zmiany może nie wystarczyć. Okres, kiedy można u człowieka w miarę swobodnie ukształtować charakter, kończy się tak koło 10. roku życia. Potem jeszcze przez parę lat (tak mniej więcej do 15. roku życia) można nanosić jakieś kosmetycznie poprawki i koniec. Tak na oko, to Wy macie po 2x tyle lat. Nie wiem, w czym jest problem, może faktycznie będzie to łatwe, a może to będzie tytaniczna praca bez gwarancji powodzenia. I powinieneś mieć tego świadomość, a nie próbować zaklinać rzeczywistość (w stylu "się ułoży" czy - bardziej chyba znane w tym guście - "pije, bije, ale po ślubie się zmieni").

Piarella z racji hobby z pewnością najlepiej może wam doradzić :) Chciałam tylko zauważyć, że zwracałam uwagę - może położyłam na to zbyt słaby nacisk - na popełnianie błędów przez ludzi. Nigdzie natomiast nie napisałam, że polecam metodę Zaklinacza.

Żeby się gniewać musiałabym być kimś innym, niż jestem. Wszystko w porządku :)

Vitam

Cypis, wiem, że tak może być ale co według Ciebie miałbym zrobić? Machnąć ręką i stwierdzić "Nie warto próbować"?

Naprawdę tak napisałem? Super, ale w którym miejscu? :)
Ja Cię chcę po prostu namówić na pewną refleksję: postawiłeś Paulinie pewne warunki i wymagania. A co, jeśli mimo najlepszych chęci im nie podoła? Konkretnie to piję do następującej sprawy: nie mam pojęcia, jak wygląda Wasz związek, ale zakładam, że pisząc wpis zastosowałeś spore skróty myślowe - bo jeżeli miałbym założyć, że żadnych skrótów nie było i należy to czytać dosłownie... ups, makabra.

Poza tym czy Ty teraz jesteś taki jak wtedy kiedy miałeś 15 lat? Nic się przez ten czas nie zmieniłeś? Nie nauczyłeś się patrzeć inaczej na pewne rzeczy? Nie sądzę.

I słusznie czynisz, że nie sądzisz, gdyż nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni, mówi Pismo :) Tylko że mówimy o "trochę" rożnych rzeczach. 15 latek to ja miałem równo ćwierć wieku temu (+ kilka miesięcy). Tak, masz rację - pewnie się zmieniłem. Tak, zgoda - za 25 lat Twoja Paulina też będzie inną osobą. Tylko że cały Twój wpis jest o tym, że raczej nie masz ochoty czekać ćwierć wieku, zmian chcesz teraz, zaraz.
Poza tym Ty piszesz teraz o zmianach ewolucyjnych, które niekoniecznie są sterowane w sposób świadomy. Ja - o zmianach mających charakter próby wprogramowania pewnych cech. Różnica jak między puszczoną na dziko ewolucją Sus scrofa a wyhodowaniem z niego udomowionego nosiciela szynki, słoniny i polędwicy.

Cypis, nie napisałem, że zmian chcę teraz zaraz. Teraz zaraz chcę widzieć szansy na te zmiany. Bez nich nie widziałbym możliwości budowania związku na lata. Machnąć ręką można na zostawianie ręcznika zwiniętego na pralce zamiast rozwieszenia go do wyschnięcia. Na to można czekać 25 lat, na to żeby druga osoba była wsparciem w ważnych chwilach nie można tyle czekać. Na razie jest dobrze, nie jest łatwo ale na szczęście obojgu nam zależy. Paulina faktycznie pokazuje, że chce się zmienić a ja pokazuję jej że ją kocham i mi na niej zależy.

Vitam

No to jeśli wierzyć plotkom o lipcu, to faktycznie może być lepsza :)